Kultowe miejsca! Tropem klasyków

Bez nich wiosenne klasyki nigdy nie stałyby się legendą. Kultowe miejsca od dziesięcioleci odciskają na trudnych wyścigach etapowych swoje piętno, a w dniu wyścigu przyciągają tysiące fanów.



Kultowe miejsca wiosennych klasyków!

 

Muur van Geraardsbergen

W innych krajach trzeba szukać rzadszego powietrza, by zaliczyć legendarne podjazdy, takie jak Galibier albo Stelvio. W Belgii wystarczy zaledwie 110 metrów nad poziomem morza, by zasłużyć na miano najważniejszego wyzwania w kolarstwie. Podjazd z rynku miejscowości Geraardsbergen do kapliczki Św. Marii nazywa się po prostu Muur, Mur albo Kapelmuur, z powodu wspomnianej kapliczki na szczycie. Od 1950 odcinek ten jest nieregularnie przejeżdżany podczas Wyścigu Dookoła Flandrii. Przez wiele lat na brukowanym podjeździe, liczącym 19,8% nachylenia, decydowały się losy wyścigu. W 2012 organizatorzy wykreślili go z programu, od 2017 znów jest częścią trasy. Można powiedzieć, że Wyścig Dookoła Flandrii bez Muuru po prostu trudno sobie wyobrazić.

 

 

 

 

Wyścig Dookoła Flandrii BELGIA

Termin 5 kwietnia (2020)

Pierwsza edycja 1913

Długość trasy 265 km

Start Antwerpia, Steeplein

Cel Oudenaarde, Minderbroederstraat

 

Kluczowe miejsca

18 tzw. „hellingen”, zwykle brukowanych odcinków, wśród nich szczególnie ciężkie to: Oude Kwaremont (jest przejeżdżany trzykrotnie, na 121., 210. i 249. km), Muur (170. km), Koppenberg o nachyleniu do 22% i Paterberg (przejeżdżany dwukrotnie, na 214. i 252. km).

 

Rekordowi zwycięzcy (po trzy razy)

Achiel Buysse (Belgia), Fiorenzo Magni (Włochy), Eric Leman (Belgia), Johan Museeuw (Belgia), Tom Boonen (Belgia), Fabian Cancellara (Szwajcaria)

 

Zwycięzcy w poprzednich latach

2013 i 2014 Fabian Cancellara (Szwajcaria), 2015 Alexander Kristoff (Norwegia), 2016 Peter Sagan (Słowenia), 2017 Philippe Gilbert (Belgia), Niki Terpstra (Holandia), Alberto Bettiol (ITA)

 

Najlepsze miejsca dla kibiców

Oude Kwaremont (2200 m ze średnią 4%, maks. 11,6%), przejeżdżany trzykrotnie, stoją tam namioty z piwem; przejeżdżany dwukrotnie Paterberg (360 m z 12,9%, maks. 20,9%), ostatni stromy fragment, gdzie często dochodzi do rozstrzygnięcia.

 

Przydomek

Ronde, Runda albo Vlaanderens Mooiste, czyli Najpiękniejsza Flandrii

Info rvv.be

 

Kobiety

Przed wyścigiem mężczyzn na skróconej trasie odbywa się Wyścig Dookoła Flandrii kobiet, należący do cyklu Women’s World Tour – 151,9 km z dziewięcioma „hellingen”.

 

 

 

 

 

Lasek Arenberg

Francuzi nazywają ten odcinek „La tranchée d’Arenberg”, czyli przecinka, ale i okop. Drugie znaczenie jest o tyle istotne, że trasa wyścigu Paryż – Roubaix wiedzie przez wiele pól bitewnych z I wojny światowej. Stara brukowana droga prowadzi praktycznie na wprost przez Lasek Arenberg. Jeśli ktoś jechał już tamtędy rowerem, wie, że trudno sobie wyobrazić bardziej paskudne podłoże na utwardzonej drodze. Kiedyś kolarze jechali w szpalerze fanów (na zdjęciu po lewej), obecnie kibice tłoczą się po jednej stronie bruku (Pavés) za płotkami. Z drugiej strony organizator na dzień przed wyścigiem orze pas ziemnej krawędzi, kolarze nie są więc w stanie ominąć bruku. Nawet jeśli z tego miejsca do celu jest jeszcze ponad 100 km, brukowany odcinek czyni prawdziwe wyrwy w peletonie.

 

 

Paryż – Roubaix Francja

Termin 12 kwietnia (2020)

Pierwsza edycja 1896

Długość trasy 257 km

Start Compiѐgne, Place Charles de Gaulle

Cel Velodrom, Roubaix

 

Kluczowe miejsca

54 kilometry bruków, podzielone na 29 sekcji, szczególnie trudne: Lasek Arenberg (na 162. km, długość 2,4 km), Mons-en-Pevѐle (208,5 km/3,0 km), Carrefour de l’Abre (240 km/2,1 km)

 

Rekordowi zwycięzcy (po cztery razy)

Roger De Vlaeminck (Belgia), Tom Boonen (Belgia)

 

Zwycięzcy w poprzednich latach

2013 Fabian Cancellara (Szwajcaria), 2014 Niki Terpstra (Holandia), 2015 John Degenkolb (Niemcy), 2016 Matt Hayman (Austria), 2017 Greg Van Avermaet (Belgia), 2018 Peter Sagan (Słowenia)

 

Najlepsze miejsca dla kibiców

Jeśli ktoś dysponuje autem, może odwiedzić wiele kluczowych miejsc, korzystając z dróg A 23 i A 27, np. Lasek Arenberg (A 23/wyjazd 6), Carrefour de l’Arbre (A 27/wyjazd 3) i Velodrom w Roubaix (uwaga, niektóre wyjazdy są zamknięte w dzień wyścigu!).

 

Przydomek

„La Reine des Classiques” – Królowa Klasyków, albo „L’enfer du Nord” – Piekło Północy

Info paris-roubaix.fr

 

Kobiety

Wyścig kobiet nie jest rozgrywany.

 

 

 

 

 

Cauberg

Prawdopodobnie najbardziej znany zakręt holenderskiego kolarstwa. Skrzyżowanie Grendelplein, Daalhemerweg i Cauberg to dosłownie środek najważniejszego wyścigu Niderlandów. Aktualna trasa wyścigu Amstel Gold Race trzykrotnie prowadzi peleton przez miasteczko Valkenburg, zbaczając po ostrym zjeździe przez Daalhemerweg w lewo i katapultując się na Cauber (9% nachylenia), który tradycyjnie pozostaje decydującym punktem wiosennego klasyka. Valkenburg to jednocześnie stolica kolarstwa i karnawału. Tak naprawdę nie wiadomo więc, które z cyklicznych wydarzeń powoduje, że skrzyżowanie u podnóża Caubergu ma chyba największe na świecie zagęszczenie knajpek i restauracji. Z drugiej strony organizatorzy przesunęli metę wyścigu z Caubergu o kilka kilometrów dalej, na łąkę koło Berg-en-Terblijt, a na krótkiej rundzie finałowej podjazd nie jest nawet pokonywany, jakby chcieli zasugerować, że Cauberg stał się już dla nich odrobinę zbyt popularny.

 

 

Amstel Gold Race HOLANDIA

Termin 19 kwietnia (2020)

Pierwsza edycja 1966

Długość trasy 262,6 km

Start Maastricht, rynek miejski

Cel Berg-en-Terblijt, Rijksweg

 

Kluczowe miejsca

Na trasie znajduje się aż 35 podjazdów, także wiatr i pozbawione lasów wzgórza odgrywają istotną rolę. Od dwóch lat końcowy fragment trasy prowadzi jednak nie przez Cauberg, a przez Bemelerberg.

 

Rekordowi zwycięzcy (pięciokrotnie)

Jan Raas (Ned)

 

Zwycięzcy w poprzednich latach

2013 Roman Kreuziger (Czechy), 2014 i 2017 Philippe Gilbert (Belgia), 2015 Michał Kwiatkowski (Polska), 2016 Enrico Gasparotto (Włochy), Michael Valgren (Dania)

 

Najlepsze miejsca dla kibiców

Najciekawiej jest w Valkenburgu na początku podjazdu na Cauberg. Na miejscu kibiców zaopatruje wiele klimatycznych knajpek. Warto też poczuć klimat wyścigu na starcie, na rynku w Maastricht. Do Valkenburga nie jest stamtąd daleko.

Przydomek

brak

Info: amstelgoldrace.com

 

Kobiety

Wyścig Women’s World Tour (116,5 km z 17 podjazdami) rozgrywany jest tego samego dnia.

 

 

 

Côte de la Redoute

Góra strachu. Nazwa, jeśli wierzyć historycznym źródłom, nie odnosi się do tego, że zawodowcy podczas wiosennego klasyka Liege – Bastogne – Liege z doliny Amel koło Remouchamps kierują zalękniony wzrok w stronę góry. Sugeruje raczej, że ma oddzielać zboże od plew. W rzeczywistości zaś znajdowała się tam pozycja obronna (po francusku redoute), o którą w 1894 roku rozegrała się bitwa. Mimo wszystko przeciętne nachylenie 9,5% na podjeździe o długości 1,7 km wzbudza niepokój, a maksymalne 22% potrafi przestraszyć, szczególnie gdy ma się już w nogach 220 kilometrów przez Ardeny, ciągle w górę i w dół.

 

 

 

Liege - Bastogne - Liege BELGIA

Termin 28 kwietnia

Pierwsza edycja 1892

Długość trasy 258 km

Start Liege, Place Saint-Lambert

Cel Ans, Rue Jean Jaurès

 

Kluczowe miejsca

Topograficznie najtrudniejszy z wiosennych klasyków. Swoją sławę zawdzięcza dziewięciu podjazdom (Côtes) w belgijskich Ardenach. Nowością w ubiegłym sezonie był Côte de Mont-le-Soie (4 km z 6,1%). Finał zaczyna się na Côte de la Redoute. Selekcja następuje często na Côte de Saint-Nicolas. Ostatnia szansa na atak to wznosząca się prosta przed metą.

 

Rekordowy zwycięzca (pięciokrotny)

Eddy Merckx (Belgia)

 

Zwycięzcy w poprzednich latach

2013 Daniel Marton (Irlandia), 2014 Simon Gerrans (Austria), 2015 i 2017 Alejandro Valverde (Hiszpania), 2016 Wout Poels, 2018 Bob Jungels (Luksemburg), 2019 Jakob Fuglsang (DEN)

 

Najlepsze miejsca dla kibiców

Côte de la Redoute oferuje kibicom niepowtarzalny klimat, niczym Flandria. Stamtąd da się dojechać pobliskim zjazdem 46 (Remouchamps) przez A26 do Côte de Saint-Nicolas, gdzie można wiwatować na Rue Bordelais, albo zjechać w okolice mety.

 

Przydomek

„La Doyenne” – Staruszka. Żaden z wielkich klasyków nie może pochwalić się dłuższą tradycją.

Info: liege-bastogne-liege.be

 

Kobiety

Wyścig kobiet  z serii World Tour liczy 135,5 km, ale od Redoute prowadzi tą samą trasą co wyścig mężczyzn, którzy jadą tego samego dnia trochę później.

 

Komentarze do artykułu